Een ijskoude uitdaging: propaan verwarmen met zeewater

Hoe verwarm je vloeibaar propaan van -43,2°C naar -5°C, veilig, gecontroleerd en zonder onnodig energieverbruik? Met deze vraag kwam een grote internationale speler in de opslag van olie en gas naar Kapp. Jarenlang draaide hun systeem op een conventionele stoomketel, gestookt op aardgas. Betrouwbaar, maar kostbaar. En met een CO₂-uitstoot die steeds minder paste bij de ambities van het bedrijf. De wens was duidelijk: het moest duurzamer. Veiliger. Efficiënter. Zonder concessies te doen aan bedrijfszekerheid. Kapp kwam met een oplossing die deze ambities verenigde, en bovendien een CO₂-reductie van maar liefst 75% realiseerde.

Een zee van energie

Vloeibaar propaan op -43,2°C vraagt om een uiterst gecontroleerde opwarming. Te snel of te ongelijkmatig verwarmen is geen optie. Veiligheid staat altijd voorop. Elektrische verwarming leek een logische stap, maar netcongestie maakte die route onhaalbaar. Bovendien zouden de investerings- en energiekosten fors stijgen. De vraag werd dus breder: Kunnen we het anders aanpakken? Slimmer? Met gebruik van wat er al is? Het antwoord lag letterlijk voor de deur: zeewater.

Geen verbranding, wel warmte: De overstap naar zeewater

Kapp ontwierp een systeem dat gebruikmaakt van zeewater als verwarmend medium, een bron die continu en kosteloos beschikbaar is. Geen verbranding, geen rookgasafvoer, maar een slim benut warmteverschil. Het proces bestaat uit twee zorgvuldig op elkaar afgestemde stappen.

Stap 1: Zeewater als duurzame energiebron
In het proces van onze klant koelt het glycol af tot -4°C. In een Kelvion Gasketed Plate Heat Exchanger (GPHE) verwarmen we dit glycol/watermengsel met zeewater terug naar zo’n 4°C. Dankzij het zoutgehalte bevriest zeewater niet bij lage temperaturen, waardoor het ook onder koude omstandigheden inzetbaar blijft.

Stap 2: Gecontroleerde opwarming van propaan
Vervolgens draagt een Vahterus Plate & Shell Heat Exchanger (PSHE) de warmte over van het glycol/watermengsel aan het vloeibare propaan. De temperatuur van het propaan stijgt in dit proces van -43,2°C naar -5°C, precies binnen de gewenste parameters.

Met deze stappen tezamen ontstaat een gesloten, stabiele energielus: een efficiënte glycol-loop die constant warmte transporteert. Indirect is hier het sleutelwoord. Doordat het zeewater en het propaan elkaar niet rechtstreeks raken, blijft het proces veilig en beheersbaar. Zelfs onder uiterste omstandigheden blijft het systeem stabiel. Bevriezing wordt voorkomen en temperatuurschommelingen worden geminimaliseerd.

Slim detail: De warmtewisselaars zijn voorzien van een donkere coating die extra warmte opneemt uit zonnestraling. Geen grote ingreep, maar een slimme optimalisatie die het rendement verder verhoogt. Uiteraard is de coating volledig bestand tegen de lage procestemperaturen.

Het resultaat: eenvoud in complexiteit

• Lagere operationele kosten
• 75% minder CO₂-uitstoot
• Minder afhankelijkheid van fossiele brandstoffen
• Een stabieler en veiliger proces

Waar eerst aardgas de drijvende kracht was, is nu zeewater de stille motor achter het verwarmingsproces. Een oplossing die laat zien dat innovatie niet altijd draait om méér energie, maar om slimmer omgaan met wat we voorhanden hebben.